Franse wijn

Het etiket noemt de plek, niet de druif

In Frankrijk draait wijn om herkomst. Het land was een van de eersten met een systeem van beschermde herkomstbenamingen: de appellation d'origine contrôlée, tegenwoordig ook AOP genoemd. Per gebied is vastgelegd welke druiven er mogen groeien, hoeveel wijn er van een hectare mag komen en hoe de wijn wordt gemaakt. Daarom staat op een Franse fles meestal de naam van de streek, het dorp of zelfs de wijngaard, en niet de druif. Wie weet welke druiven bij welke streek horen, kan een Frans etiket dus toch lezen. Onder de AOP zit de IGP, landwijn uit een groter gebied, vaak wel met de druif op het etiket, zoals de IGP Pays d'Oc uit het zuiden. Daaronder staat Vin de France, wijn die uit heel Frankrijk mag komen.

De bekendste rode wijn komt uit Bordeaux, waar wijnmakers cabernet sauvignon en merlot blenden, en uit Bourgogne, waar rode wijn van pinot noir is en witte van chardonnay. Daar vlak onder ligt Beaujolais, het land van gamay. In de Rhônevallei groeit syrah in het noorden en een blend rond grenache in het zuiden. De Loire en de Elzas zijn vooral bekend om witte wijn, de Provence om rosé, en de Languedoc om zonnige, betaalbare wijn van allerlei druiven. In het noorden ligt Champagne, waar mousserende wijn wordt gemaakt met een tweede gisting in de fles. Buiten Champagne heet wijn op die manier gemaakt crémant. En dan zijn er nog de zoete wijnen, zoals Sauternes uit Bordeaux en de vendanges tardives uit de Elzas.